مخاطرات بهداشتی حاصل از کشتار غیرمجاز دام
1- آلودگی زیست محیطی:
ریختن فضولات و امحا و احشا حاصل از ذبح دام در محیط زیست و عدم وجود سیستم فاضلاب و چاه دفن فضولات علاوه بر آلودگی های زیست محیطی باعث تجمع حیوانات ولگرد، حشرات و جوندگان ناقل بیماری میگردد.
2- آسیبهای روانشناسی:
ذبح دام در معابر عمومی و در برابر چشم اطفال و کودکان تاثیر منفی بر روح و روان آنان می گذارد چون با دیدن صحنه کشتار دام که گاه با خشونت همراه است آثار زیانبار روانی در کودکان ایجاد و زمینه ساز رفتارهای خشونت بار آنان در آینده است.
3- عدم تشخیص بیماری در دام زنده :
مانند هاری، کزاز، بروسلوز و انواع مسمومیت ها فقط قبل از کشتار در دام زنده قابل تشخیص است، باید دام ها قبل از کشتار مورد معاینه قرار گیرند تا در صورت مشاهده علایم بیماری زا این دام ها از چرخه کشتار حذف شوند.
4- عدم رعایت دوره پرهیز از دارو :
دام هایی که دارای سابقه مصرف دارو باشند به علت وجود باقی مانده های دارویی در لاشه، تا زمان گذراندن دوره پرهیز از مصرف دارو (withdrawal time) اجازه کشتار و مصرف ندارند.
5- عدم بازرسی کامل پس از کشتار :
شامل سر، کبد، ریه، غده های لنفاوی پیش کتفی و پیش رانی و سایر اندام ها ( کبد و ریه به واسطه وجود عوامل انگلی مانند فاسیولاها، دیکروسلیوم و کیست هیداتیک ) مورد بازرسی قرار میگیرند که بسته بنوع ضایعه ممکن است آن عضو یا اندام توسط کارشناس دامپزشکی از چرخه کشتار حذف و معدوم می شود.
6- عدم کنترل بیماریهای مشترک:
بیش از 800 نوع عامل بیماری زای مشترک بین انسان و دام وجود دارد که از طریق تماس با دام بیمار و فرآورده های خام دامی آلوده از جمله گوشت، قابل انتقال به انسان است.
از نظر قانونی نیز کشتار دام خارج از کشتارگاه، خلاف است و به استناد ماده 688 قانون مجازات اسلامی و مواد چهار و 12 قانون سازمان دامپزشکی کشور قابل پیگرد در مراجع قضایی است.
ریختن فضولات و امحا و احشا حاصل از ذبح دام در محیط زیست و عدم وجود سیستم فاضلاب و چاه دفن فضولات علاوه بر آلودگی های زیست محیطی باعث تجمع حیوانات ولگرد، حشرات و جوندگان ناقل بیماری میگردد.
2- آسیبهای روانشناسی:
ذبح دام در معابر عمومی و در برابر چشم اطفال و کودکان تاثیر منفی بر روح و روان آنان می گذارد چون با دیدن صحنه کشتار دام که گاه با خشونت همراه است آثار زیانبار روانی در کودکان ایجاد و زمینه ساز رفتارهای خشونت بار آنان در آینده است.
3- عدم تشخیص بیماری در دام زنده :
مانند هاری، کزاز، بروسلوز و انواع مسمومیت ها فقط قبل از کشتار در دام زنده قابل تشخیص است، باید دام ها قبل از کشتار مورد معاینه قرار گیرند تا در صورت مشاهده علایم بیماری زا این دام ها از چرخه کشتار حذف شوند.
4- عدم رعایت دوره پرهیز از دارو :
دام هایی که دارای سابقه مصرف دارو باشند به علت وجود باقی مانده های دارویی در لاشه، تا زمان گذراندن دوره پرهیز از مصرف دارو (withdrawal time) اجازه کشتار و مصرف ندارند.
5- عدم بازرسی کامل پس از کشتار :
شامل سر، کبد، ریه، غده های لنفاوی پیش کتفی و پیش رانی و سایر اندام ها ( کبد و ریه به واسطه وجود عوامل انگلی مانند فاسیولاها، دیکروسلیوم و کیست هیداتیک ) مورد بازرسی قرار میگیرند که بسته بنوع ضایعه ممکن است آن عضو یا اندام توسط کارشناس دامپزشکی از چرخه کشتار حذف و معدوم می شود.
6- عدم کنترل بیماریهای مشترک:
بیش از 800 نوع عامل بیماری زای مشترک بین انسان و دام وجود دارد که از طریق تماس با دام بیمار و فرآورده های خام دامی آلوده از جمله گوشت، قابل انتقال به انسان است.
از نظر قانونی نیز کشتار دام خارج از کشتارگاه، خلاف است و به استناد ماده 688 قانون مجازات اسلامی و مواد چهار و 12 قانون سازمان دامپزشکی کشور قابل پیگرد در مراجع قضایی است.
نظر دهید