سازمان دامپزشکی کشور

رئیس شبکه دامپزشکی شهرستان مشهد گفت: گوسفند حساس­ترین دام در مقابل این بیماری است ولی بیماری در بز، گاو و شتر نیز دیده می­ شود. زبان آبی عموما بعنوان بیماری گوسفند شناخته شده است. سرایت از طریق تماس مستقیم صورت نمیگیرد و برخی از پشه های جنس کولیکوئیدس، ویروس بلوتانگ را در میان نشخوارکنندگان حساس انتقال می دهند ؛ این حشرات میزبان با خونخواری از دامها آلوده می شوند. پشه های آلوده برای تمامی عمر قادر به انتقال عفونت هستند. از آنجا که پشه ها تنها ناقلین طبیعی مهم ویروس بلوتانگ هستند، بنابراین پراکندگی و شیوع این بیماری از عوامل زیست محیطی (مثلا بارش زیاد، دما، رطوبت و ویژگی های خاک) تبعیت می ن­مایند . 

دکتر علی اکبر دلیر صحرایی افزود: دوره کمون این بیماری معمولا 5-10 روز است. عوارض ناشی از عفونت، از فرم غیر آشکار بیماری در اکثریت قریب به اتفاق دامهای آلوده تا فرم مهلک در قسمتی از جمعیت گوسفند متغییر است؛ اما گاهی عفونت منجر به بروز شکل بالینی بیماری میشود. 

وی افزود: علائم فرم حاد (گوسفند) تب تا 42 درجه سانتی گراد، ترشح بیش از حد بزاق، افسردگی، نفس نفس زدن و ترشحات بینی ابتدا روشن است که بعدا موکوسی-چرکی شده و پس از خشک شدن در اطراف بینی پوسته ایجاد میکند.پرخونی پوزه، لب ها، صورت، پلک و گوش که منجر به تورم و ادم می­ شود.زخم و نکروز مخاط دهان و زبان ممکن است پرخون و متورم و سپس کبود شده و از دهان خارج شود.پرخونی عروق نوار تاجی سم،لنگش ناشی از تورم ناحیه تاجی سم ،در موارد شدید بیماری، پیچش دائم سر به یکطرف بعلت اسپاسم دردناک عضلات و در نهایت مرگ در 8-10 روز پس از شروع علایم بالینی حادث می شود. 

دکتر دلیر صحرایی در خاتمه از کلینیسن های شاغل در درمانگاههای دامپزشکی درخواست کرد در صورت مواجه با علایم بالینی بیماری زبان آبی در دام سبک (گوسفند) سریعا مراتب جهت بررسی واحد اپیدمیولوژیک به شبکه دامپزشکی مشهد گزارش دهند تا کنترل و پیشگیری بیماری زبان آبی امکان‌پذیر باشد.